W ostatnich latach sposoby utylizacji osadów ściekowych stały się coraz bardziej niepewne. Od 2005 r. składowanie na wysypiskach nie jest już dozwolone, a wykorzystanie osadów ściekowych w rolnictwie nie jest już dozwolone we wszystkich krajach związkowych ze względu na obawy dotyczące przedostawania się substancji szkodliwych do gleby i roślin, a tym samym do łańcucha pokarmowego.

Również ceny utylizacji różnią się znacznie w zależności od regionu i metody utylizacji (np. współspalanie w elektrowniach węglowych i cementowniach oraz wykorzystanie w rolnictwie).

W związku z tym wiele gmin staje przed pytaniem, jak postępować dalej. Która metoda utylizacji jest bezpieczna w perspektywie długoterminowej, a jednocześnie przyjazna dla środowiska (gleba, wody, powietrze, transport), niedroga i niezależna od podmiotów trzecich?

Dzięki planowanemu termicznemu wykorzystaniu osadów ściekowych w centralnej oczyszczalni ścieków w Moguncji (patrz zdjęcie lotnicze z zaznaczeniem lokalizacji) zakład uniezależni się od dostaw energii elektrycznej i gazu ziemnego oraz od rosnących z roku na rok, zależnych od rynku cen utylizacji. Dzięki dodaniu osadów pochodzących od partnerów (np. Stadtentwässerung Kaiserslautern AöR, Abwasserzweckverband „Untere Selz”) własna produkcja energii elektrycznej zostanie jeszcze zwiększona, aby pokryć całe zapotrzebowanie energetyczne oczyszczalni ścieków w Mainz w sposób niezależny, a nawet neutralny pod względem emisji CO₂.