Za zwieńczenie sztuki drukarskiej Gutenberga można uznać 42-wierszową Biblię (B 42). Dwutomowe dzieło liczące łącznie 1282 strony powstało w okresie rozkwitu jego twórczości przy pomocy około 20 współpracowników. Gutenberg odlał dla tej Biblii 290 różnych czcionek. Kolorowe inicjały i znaki zostały dodane później przez iluminatora i rubrykatora.

Spośród 180 egzemplarzy prawdopodobnie 150 zostało wydrukowanych na papierze, a pozostałe 30 na droższym pergaminie. Obecnie zachowało się 49 egzemplarzy, z których dwa znajdują się w posiadaniu Muzeum Gutenberga. Dzięki tej Biblii, która do dziś należy do najpiękniejszych drukowanych książek na świecie, Gutenberg udowodnił, że „nova forma scribendi” była estetycznie równoważna rękopisom, które miały wówczas swój rozkwit. Rozwój czarnej sztuki spowodował przełom w świecie pisma. Rozpowszechnianie wiedzy i osiągnięć naukowych sprzyjało również postępowi gospodarczemu i stało się kamieniem milowym na drodze do nowożytności.