Tema yılı 2017: İnsanlar ve çevre
Bu temalı yılın odak noktası, insanın çevresi ile kurduğu çok yönlü etkileşimlerdi. Bu etkileşimlerin verimli bir şekilde şekillendirilmesi, her zaman insanlığın en büyük zorluklarından biri olmuştur. Bilim ve araştırma için ise bu, gelecekte ele alınması gereken temel görevlerden biridir.
Mainz ve çevresindeki çok sayıda kurum, insanın çevresi ile olan ilişkisinin sürdürülebilir gelişimi ve şekillendirilmesi ile ilgilenmekte ya da bize yaşanabilir bir çevrede sağlıklı bir yaşam sürmemizi mümkün kılan çözümler ve ürünler geliştirmektedir. Bölgedeki bir dizi bilimsel kurum ve proje, bu gelişmeleri ilerletmeye ve üzerinde düşünmeye yardımcı olmaktadır.
Ancak tema yılı, "İnsan ve Çevre" konusundaki kentsel gündemin odak noktalarını da yansıtmıştır. Tema yılının etkinlikleri bu odak noktalarını ele almış, bunları bilimsel ve kamusal tartışmalara taşımış ve bu gündemin kamuoyundaki varlığını desteklemiştir.
Neden Mainz'da?
"Antroposen" çağı Mainz'da ilan edildi
Jeolojik açıdan bakıldığında, yaklaşık 11.000 yıl önce başlayan Holosen döneminde bulunuyoruz. Ancak Nobel Kimya Ödülü sahibi Paul Crutzen, 2000 yılında "Antroposen" terimini ortaya attı ve bununla, eylemlerimizin gezegenimizin gelecekteki gelişimi için belirleyici olduğunu ifade etmek istedi. Antropozen, insanı, Dünya'daki jeolojik, biyolojik ve atmosferik süreçleri geri dönüşü olmayan bir şekilde değiştiren bir faktör olarak ele alır.
İnsanın küresel düzeyde çevreyi ne kadar güçlü etkilediğinin örnekleri olarak, iklim değişikliğinin yanı sıra türlerin yok olması veya okyanusların çöp ile kirlenmesi sayılabilir. Bu kavram jeologlar arasında hâlâ hararetli bir şekilde tartışılsa da, bilim ve toplumdan artık ayrılmaz bir parçası haline gelmiştir. Günümüzde doğa ve beşeri bilimlerdeki çok sayıda araştırma yaklaşımı bu kavramsal konsepte odaklanmaktadır; bu konsept, daha geniş bir perspektiften bakıldığında "Future Earth" kavramıyla da karşılaştırılabilir.
Nobel ödüllü Paul Crutzen, uzun yıllar Mainz'da çalıştı. 1980'den 2000'e kadar Mainz'daki Max Planck Kimya Enstitüsü'nün direktörlüğünü yaptı ve 1995'te atmosfer kimyası alanındaki çalışmaları nedeniyle Nobel Kimya Ödülü'nü aldı.