Victor Otto Stomps - V.O. Stomps

1925 yılında, 28 yaşındayken Stomps ilk ikinci el çanak baskı makinesini satın aldı ve Berlin-Friedenau'da iki arkadaşıyla birlikte elle çalıştırarak "küçük, ince kitapçıklar halinde şiir" bastı. Bu, "Rabenpresse" adını verdiği ilk yayınevinin başlangıcı oldu. "Rabenpresse'nin başlangıcı, motorun yarattığı şeye karşı bir protestoydu: marjinal olanı dışlayan devasa tirajlar. Her şey bir el baskı makinesiyle başladı; Gebser ve ben bu makineyi satın almıştık ama nasıl kullanacağımızı bilmiyorduk. Düzgün bir baskı elde edemiyorduk. Bir şişeyle kendimizi avutuyorduk – ve her kadeh içkiyle birlikte makinenin silueti bize hayalet gibi bir kuzgun gibi görünmeye başladı – el kolu ise vurmak için havaya kaldırılmış bir kanat gibi." (V.O.Stomps: Gelechter. Frankfurt am Main. 1962)

1930'ların başında Almanya'da Rabenpresse, şiirsel gençliğin etrafında toplandığı yayıneviydi; Stomps ise, siyasi ortamın giderek daha gerginleştiği bir dönemde, kendi canını tehlikeye atacak kadar yazarları için mücadele eden bir yayıncıydı.

2. Dünya Savaşı, Raben yayınevinin faaliyetlerini sürdürmesini imkansız hale getirdi. "Sanatsal anlayışının dışında kalan düşüncelerin etkisinde kalmadı." (G.B. Fuchs/Harry Pross (Hg.): guten morgen vauo. s. 23; Frankfurt: 1962)

Savaş esaretinden serbest bırakıldıktan kısa bir süre sonra, Eremiten-Presse’de çalışmaya başladı. Burada da yine “gençlerin” yayıncısı olarak görev yaptı. Yayınevinin programı, diğer yayınevlerinin yayınlamaya cesaret edemediği metinlerden oluşuyordu. 1954'te Eremiten-Presse, Taunus'taki Stierstadt'a, Stomps'un "Schloß Sanssouris" adını verdiği eski bir ahşap eve taşındı.

Stomps, yayınevinin çalışanlarıyla birlikte burada yaşadı ve çalıştı. Yazarlar da bir süre Stierstadt'ta kalarak kitaplarını kendileri dizip, basıp ve ciltleyerek bu yaşam ve çalışma topluluğuna dahil oldular. Yazar olarak V.O. Stomps, çeşitli ifade biçimleriyle ilgilendi. Şiirler, epigramlar, denemeler ve bir romanın yanı sıra, fablları da en özgün edebi eserleri arasında yer almaktadır.

1965 yılında Berlin Şehri’nin Theodor Fontane Edebiyat Ödülü’nü aldı. “Eserleri, içsel bir gerekliliğin canlı bir tanıklığıdır. Onun şiirsel özelliğini oluşturan şey, gerçek, psikolojik çatışmalardan doğmuştur ve edebi niteliklerinden ayrı düşünülemez." (guten morgen vauo s. 59) Hem yayıncı hem de yazar olarak Stomps, sanatsal ve entelektüel yaşamın ancak bu şekilde gelişebileceği özgür alanları destekledi.

Yayın evleriyle, küçük ölçekte bu tür özgür alanları mümkün kılmaya çalıştı. Stomps için yayıncılık çalışmalarında mali kârlılık hiçbir zaman önemli olmadı, aksine: yayıncılık projelerini ve geçimini finanse etmek için başkalarının baskı işlerini kabul etmek zorunda kaldı.

1967'de Eremiten-Presse'den ayrılmasının ardından Berlin'e geri döner ve 70 yaşında burada "Neue Rabenpresse"yi kurar. Geriye dönüp baktığında, 300 yazar ve kitapla kırk yılı aşkın bir yayıncılık kariyerine sahip olduğunu görebilir. Stomps, 1970'te yoksulluk içinde vefat etti. V.O. Stomps tarafından yayınlanan kitaplar birçok açıdan öne çıkıyor: hem biçim hem de içerik, yeni şeyler denemeye yönelik cesaret ve merakla karakterize ediliyor.

İster yeni teknikler, ister tipografide yaratıcılık, ister yeni yazarların desteklenmesi olsun. Yenilikçilik ve daha önce görülmemiş şeylere olan tutku, Stomps'un kişiliğinin karakteristik özellikleriydi.

Bu bağlamda, ödüle layık görülen eserlerin V.O. Stomp'un çalışmalarına "içerik, amaç ve kişisel bağlılık açısından" uygun olması gerekmektedir. Bu eserler, önemli tekil yayınlar olabileceği gibi, bir yayıncı, grafik tasarımcı veya edebiyatçının tüm eserlerini de kapsayabilir.