Połączenie alarmowe pod numer 110 lub 112 jest zawsze bezpłatne i można je wykonać bez numeru kierunkowego z każdego telefonu komórkowego lub stacjonarnego – nie są potrzebne monety ani karty telefoniczne. W przypadku korzystania z połączenia alarmowego z telefonu komórkowego należy jednak pamiętać, że w telefonie musi znajdować się karta SIM.

Nie ma nic złego w tym, że w nagłym wypadku dzwonisz do straży pożarnej, mimo że sprawa leży raczej w gestii policji. Centrum alarmowe zawsze przekieruje Cię do właściwej instytucji.

Natomiast nadużywanie numeru alarmowego może mieć kosztowne konsekwencje. Zgodnie z prawem cywilnym osoba dzwoniąca ponosi odpowiedzialność za koszty interwencji i wynikające z niej szkody, na przykład za konieczność ewakuacji budynku z powodu fałszywego zgłoszenia alarmowego.

Osoba znajdująca się w sytuacji zagrożenia i wzywająca pomoc ratowniczą powinna przede wszystkim zachować spokój, aby móc prawidłowo wyjaśnić sytuację dyspozytorni.

Dla służb ratowniczych szczególnie ważne są następujące informacje:

• Gdzie znajduje się miejsce zdarzenia?
  Podaj nazwę gminy lub dzielnicy, nazwę ulicy, numer domu, piętro, kierunek jazdy na ulicy, odległość w kilometrach od linii kolejowych lub rzek. Poproś przechodniów o pomoc w ustaleniu lokalizacji.
• Co się stało? Proszę
  krótko opisać sytuację zagrożenia i to, co widzą – na przykład wypadek drogowy, pożar lub osobę nieprzytomną.
• Kto jest poszkodowany i ile osób?
  Podaj (lub oszacuj) liczbę poszkodowanych osób lub zwierząt. W przypadku dzieci podaj również ich wiek, jeśli to możliwe.
• Jakie obrażenia lub objawy? Nie
  musisz znać terminów medycznych. Po prostu opisz to, co widzisz: czy osoba oddycha, czy jest przytomna, czy ma silne krwawienie lub widoczne obrażenia.
• Kto dzwoni?
  Aby centrum alarmowe wiedziało, z kim rozmawiało, podaj swoje imię i nazwisko. Pozostań na linii i postępuj zgodnie z instrukcjami lub pytaniami personelu centrum alarmowego.